Tacettin Fidan

 Sevgiliye mektup


Sevgili Mehtap: Bak can’ı cananım

Ya, senin dilin yılan dili midir?

Bazen zarif ama içten ve boğuk

Kulağıma düştükçe, ürküyorum


Tam da ruhuma dokunuveriyor,

Ok yemiş gibi, delik-deşik etti

Neden dudakların kıpırdamıyor?


Kızım, sen cinli misin cadı mısın?

Buldun da, yakalayıp vurdun beni

Çakılmış nağmelerine hoş kalbim!


Bir kement attın, esaret kemendi

Nükten her tarafımı etti esir 

Kucağındayım, mırıldanıyorum


Sakın inci dişlerini gösterme

Çünkü, seni gözlerinden okurum

Sen, dilsizleri konuşturursun


Demişsin ki: “Ağzı var da, dili yok!”

Ah, bilmez misin ki - sensin sebebi!

Ya, dün akşam ben hiç uyuyamadım


Sağa döndüm - sola döndüm, olmadı

Lakırdın kemiklerimi sızlattı

Hiç olup bitenden yok mu haberin?


Eğer beni böyle dilendirirsen,

Geç kalmaz, bir gün ağzım bile kurur!

Sensiz dilsiz ve umutsuz kalırım

Hüzün ve üzüntülere - bir mahkum

Al, ta şimdiden kalmadı tükürük

Düşünmek istemiyorum durumu

Beklerim mektubuma bir işaret!


Yoksa mı?  Kabahati sana atıp -

Hemencecik cartayı çekeceğim!












© 2013 - Tacettin Fidan  

Make a free website with Yola