Tacettin Fidan

 Kendi Hatandan Korun


Köyde bir Hasan vardı, bizce çok iyiydi, çok iyi

Bir Hasan daha vardı, ona herkes derdi çok kötü

Boklu dere geçerdi kenardan, suyu berrak bir su

Dağdan tepeden oluk gibi denize dökülürdü

İnsan aynen bu dereye benzer tabi, biyol insan

Ha öyle ha böyle, şarıl şurul bak nerede ise

Geçtiği taştan topraktan alır kendi nasibini

Kışları donar, baharda çağlar, böyledir iklimde

Her şeyde her yerde aynen bir gün batar biri doğar

Dünyada değişmeyen nesne vatandır derler, vatan

Ödenmez hiç bir zaman o güzel yurdun sahi borcu

Geçiverir nesilden nesile, adamdan adama

Methiyesi terbiyesine uygundur, bana göre

Kainatta ve doğada bu değişmeyen değişir

Issızca, sessizce, tenhada, hep çalınır havası

Gökleri, denizleri, çamuru bile bambaşkadır

Köylerimizden yükselir her can ateşi doruğa

Buhar gibi erir tekrar yükselir bu memleketler

Hatırı vardır güzelliğin vatanlar arasında

Bil ki az iyi pek kötüdür yabani medeniyetler

Yakarlar, yıkarlar, kınarlar şemsini bile bile

Rehberleri var, puşt fahişe rekabette birebir

Hem bilmez hem görmezler hiç kendilerinde hiçbir hata

Aralarında ise, vicdanlısı nadir bulunur

Kısır kalmıştır, köşede konuşur kendi kendine

Milletler ve devletler öter de durur dengine has

Komşular yeltenir, yüklenir dövülene, övünülen

Kahpe kıskan yelpaze gibidir yalaka ihtara

Bu bana, bu da bana, ama yoktur sana hiç layık

Sağduyu elindedir ya, ehli beceriklilerin

Amma, pek geri kalmamalı ruhlarının utkusu

Ya rahmettir ya vahşettir, ülküde küsur’u milli

Bulmalıdır bulmalıdır bütün bu tür hataları

Evvela hepsini aramaktır caziben kendinde

Deniz nehri, nehir denizi eder ya, her gün ıslah

İnsanın gayesi de, insanı rahat ettirmektir

Keza, yanlışlıklar tekrarlanmamalıdır her hatta

Şifasını bulamadıysan, o zaman hadi sakla

Böyle bir erdem vişnesi, her an dosttur dostlara

Yerde ve gökte himayen varsa, dağıt sevincini

Yaradan, peygamber, evliya ve ümmetin el verir

Ne var ne yok koyacaksın hepsini ortaya, zira

Kimi özenir, bekler bir şeyler hiç beklenmeyenden

Amma, ne kadar da güzeldir hiçten imana gelen

Hayatta insan olmalıdır sebep cefaya vefa!

Kıymetin artar, sevgin yükselir, eksik olmaz saygı

Artık her yerde her şeyde bu dava itibarlıdır

Yüz aksa, kalp toksa, cep boş kalmış olsa nedir rıza?

Denklemlere ahenkli güzide denklemler eklersen

Bakacaksın hep nerededir problemler ailede

Bakacaksın hep nasıldır işbu problemler mevkide

Bakacaksın hep nedendir böyle problemler makamda

Anlayacaksın nedir derdi dermanı yaşlanmanın

Göreceksin inşallah sende bütün hatalarını

Toplanır, azalır, yine toplanırlar birden hepsi

Say bakalım, say bakalım, iyi kötü deva, bir bir

Bu dünya kim kime tım tıma mıdır - her bir kişiye?

Eyvahlar olsun öyleyse, öğretiye kim rastlarsa!

Hayatta en önemli koşul zaten dikkattir, dikkat

Bilinir ki bu şart her an ister bizden muhafaza

Muamma serin ve şakir muameleler görmezse

Durumun durumuna artık durulmaz dayanılmaz

Çakılır önümüze deccal ve hamle’i ucube

Allah korusun!  Yine, cavcav Hasanlar yaratılır!










Bilginize: Bendeniz bu şiiri Muhteşem Mehdi’nin (Balthasar Gracian) vecizelerinden Türçe’ye çevirdiğim mevzubahis yorumlardan derledim.  - TF


© 2013 - Tacettin Fidan 

Make a free website with Yola