Tacettin Fidan

Yavrucağa

Saklan, saklan yavrucak şu köşeye  
Sakın çıkma meydana, hiç kimseye
Neler olursa olsun, sen görünme
Oyun bu, biz öleceğiz, sen yaşa

Dört yaşında bir melek, saklambaçta  
Ailesi ölmeden giz tavanda
Şahit oldu feci bir katliama
Gaddar talih, günah bu yavrucağa!

Ve katil gelip vurdu dedesini     
Ve sonra vurdu güzel ninesini
Serdi babasını ve annesini
Gaddar talih, günah bu yavrucağa!

Oluk oluk kanlar aktı döküldü      
Evin içi nehir oldu köpürdü
Yavrucak, can çekişlerini gördü
Gaddar talih, günah bu yavrucağa!

Geç vakit, zavallı uykuya daldı              
Yarın sabah, herkes ayılır sandı
Cenazeler bir daha hiç kalkar mı?
Gaddar talih, günah bu yavrucağa!

Indiana eyaleti yandı çöl           
Gözyaşı şifa olmaz yüreğe göl
Katil, canları yaktın, yaşama öl!
Gaddar talih, günah bu yavrucağa!

Kızı eski itfaiyeci buldu          
Bir yolda tek başına yürüyordu
Başparmak dudakta, el sallıyordu
Gaddar talih, günah bu yavrucağa!

Yün giysili yalınayak bakıyor       
Atkuyruklu sırma saçlı ağlıyor
Dört yılını parmakları söylüyor
Gaddar talih, günah bu yavrucağa!

Can derdi masumu korkuyla yormuş          
Gözlerinde şevk gen boşluğa konmuş
Bu yaşta, ona kader afet olmuş
Gaddar talih, günah bu yavrucağa!

Polisler evi etrafı kuşattı                      
Artık öksüz emin ele ulaştı
Hüznüm, cinayete şol şiir yaktı
Gaddar talih, günah bu yavrucağa!

Oyun bu, biz öleceğiz, sen yaşa!
Talih gaddar, günah bu yavrucağa!
Olur mu, biz öleceğiz, sen yaşa?
Gaddar talih, günah bu yavrucağa!





Not/Bildiri:
Bu şiir bu hafta (28 Eylül, 2011) ABD’nin Indiana Eyaletinde işlenen, detayları halen meçhul, hazin bir cinayetin dillendirme uğraşısıdır.  Olayın İngilizce
haberine şu ekten ulaşabilirsiniz: Indiana Shooting
Şiir, bu hayat dilimi vasıtasıyla, insanın insana yaptığı zulmü nakletmeye çalışmıştır. Çabam, öksüze başsağlığı nezdindedir. 




İngilizce:





Poor Little Dear One

Hide, hide poor little dear one in this corner
Don't come out, and please don't let someone see you
No matter what happens, you should not be seen
This is a game, we'll die, but you should live on

Four year old angel, at play at hide and seek
Her folks may soon die; she's hid in the attic
Sole witness to a looming tragic carnage
Cruel justice, sin no more on poor little dear

And so the killer came and shot her grandpa
And then he also shot her lovely grandma
Slay and laid at full length, her mom and daddy
Cruel justice, sin no more on poor little dear

As their blood gushed out in full troughs and channels
Their home was now a red river spume with rage
Poor little dear saw her dear ones gasp for air
Cruel justice, sin no more on poor little dear

Late at night, poor little dear one went to sleep
She thought the morning would wake all up once more
O dear!  Could the dead ones ever rise at all?
Cruel justice, sin no more on poor little dear!

State of 'in-die-and-ah' burnt like a desert
Lake full of tears can't put out flames of the heart
Killer(s)!  Not worth this life, must die!  They took lives 
Cruel justice, sin no more on poor little dear!

Poor little dear was found by a former fireman
She's walking in a daze by her lonesome self
Her thumb in her mouth, waving to passers'by
Cruel justice, sin no more on poor little dear!

Barefoot, wearing cotton over'alls, staring
Wind's on her pony'tails, speechless she's crying
Ask her age, and she shows her four small fingers
Cruel justice, sin no more on poor little dear!

Death rays have taken the pure child to elsewhere
Her eyes are fixed at the empty space, so far
At this age, ruthless fate deals her ill fortune!
Cruel justice, sin no more on poor little dear!

Cops are at her home and close in on all sides
Now the orphan child is safe and in safe hands
My grief would not cease till I yarned this sad song
Cruel justice, sin no more on poor little dear!


This is a game, we'll die, but you should live on!
Ruthless One, sin no more on poor little dear!
Is this a game? We'll die, but you should live on!
Mercy, sin no more on poor-little-dear one!








Note:
This poem is dedicated to the four year old girl who survived the massacre of her family during the SHOOTINGS IN INDIANA on September 28, 2011.  Though all the details of that horrible incident are not yet complete, the story touched me deeply like nothing else.  As a result, this poem is meant to impart my deep sadness, condolences, and best wishes for her future. 









© 2011 - Tacettin Fidan  

Make a free website with Yola