Tacettin Fidan

 Tosba amcanın dedikleri


Bir zamanlar yorgunluk neymiş nedir bilmezdim

Gideceğim yer ve adresi tahmin ederdim

Var mı bu yolun son durağı? Hiç düşünmezdim

Şimdi iş başka.  Bazen içten söyleniyorum

İşte bu yolun uzunluğu buymuş diyorum

Başı, ortası, sonu, hepsini biliyorum

Al işte, canımla aramızdaki mesafe!

Beden dediğimiz kafes benzermiş eşşeğe!

Nasrettin gibi ters oturuyoruz semere

Arada benimki bakıyorum anırıyor

Sanki benim derdime bir şeyler yakınıyor

Ama, hala durmadan yola devam ediyor

Ağırlık neymiş ki?  Bu onun günlük çilesi

Tahammül çizmiş ona zor bir ömür çizgisi

Mukaddes hayvan bize aşık olmuş nihai

Onla nereye gideceğimizi  biliyor

Tekme, tokat ve sopayla artık koşturmuyor

Sakın ha!  O zaman daha da çok anırıyor

Gürültü adamın içini bulandırıyor

Bu tarzı yediği tekmelerden daha fena

Neyse, demek ki hayatta dert varmış yarında

Ama mutluluk arkadaymış, yani kuyrukta!












Not:

Tosba amca 60’lı yıllarda köyümüzün tek sinemacısıydı.  İsmini cismini pek hatırlamıyorum artık, ama dediklerini bir türlü unutamıyorum.  Mahallenin en bilinmeyen meçhul bir insanıydı, o kadar.  Allah rahmet eylesin, ruhu şad olsun. 










© 2013 - Tacettin Fidan

Make a free website with Yola