Tacettin Fidan

 

Atam


Sizde gittiniz, ama çok erken!

Sizler istediğiniz kadar 

tam sevilmediğinizi iddia edin:

Bence bu, kendinize 

sevgi mahrumiyeti arz etmez.

Yalnız değildiniz, ama yalnız sevdiniz 

İzninizle, farz edelim, siz

herkesçe çok sevilir bir kişiydiniz;

fakat, kimseyi sevmediğinize dair

bühtanlar ortaya atılsaydı:

O zaman, sizde cinayet iştahına

taht kurmuş bir husumet bağına 

hemen dalabilirdiniz: 

Aynen, o zamanın diğer devlet zorbaları gibi! 

Fırsat bulsaydınız, 

suikaste bile tamah edebilirdiniz.

O güzel başınıza

tahrik gayesi yerleşebilirdi.

Oysa, hüsnüniyet ve onun tamiri 

en samimi emelinizdi.

Sevgiye, doğru yol açtınız:

Sizler, zaten ezelden o yoldaydınız.

Ama, yine tek, yine yalnızdınız, her yerde:

Nefretin, aşktan daha derin yerlerde

istemediniz, bir kervan kurmasını!

Varlığınız, şefkat ve merhametten kaynaklandı:

İyi kalpliliğe, acele ispat buldunuz; 

zira, o kendinizde saklı duruyordu:

Hediye ettiniz, Türkiye’ye!

Çünkü, sizde bir müslüman çocuğuydunuz:

Gayrı-müslimde sizin sırrınız canlanamazdı!

Hakikatten seviyordunuz, çünkü

milli benliğinize sahip oldunuz, değerli Paşam

Neticede, örneğiniz ve ahlak güzelliğiniz 

birlikte ve manevi himayenizde, 

sadece bizimle yaşayacaktır.

Ruhunuz şad olsun ATAM!










Bildiri: Bu şiirimin daimi ve nihai tüm telif hakları 'Atatürk Araştırma Merkezine' bahşedilmiştir. -TF


Make a free website with Yola